Freitag, 21. Juli 2017

چند خط شعر در وصف پیر بزرگوار زنده یاد آسید سلیمان میره بیگی (بانمله)


شعر بسیار زیبا از شاعر توانا و یار همیشه درصحنه خاندان شاه ابراهیم آقای سلیم فرجی در وصف زنده یاد سیدسلیمان میره بیگی(بانمله)

چند خط شعر در وصف پیر بزرگوار زنده یاد آسید سلیمان میره بیگی (بانمله)


دلم پر دردن دلم پردردن 
آقام له شونت دلم پر دردن

 هوشم نمنن حوسم پردن
پی نادیاریت حناسم سردن

 هی بِیدادمَن پی سی سلیمان
پهلوان دین له عرصهٔ میدان

فلک لی ناوخت تیر نیشان کردن
یک جه پیروان شاه سلطان بردن

  صحراو دشت و کوه تمام بونه گِل
داخ مردنت درناچو له دل

آقا مر مردن هر رای نجاتن 
سادات کل خمبار مریدان ماتن

مریدان جمن گشت نه مزارت 
خویشکو برا لیل دلدارت 

سی کاوه و نوردین شم اجاقت
پژمردهٔ بی آو چون گل له باخت

دویت و کرو لیل چنی خویشانت 
شین محشر کن له خانیانت 

گریه و زاریمه لی یک سال تمام
روژم تاریکه چون شون نه لام

زوانم قاصر له وصفت بویشم
پی تو ای پیرم نمنن هوشم

هم سید هم پیر هم سردارم رو
هم له اولادان شهسوارم رو
  
سی قاسم پسند دلاورم رو
کی خسرو قامت شعلهٔ خورم رو

سلیم دی بسه کم بکه زاری
و مردم بیه صبرو دلداری 

دنیا نه ازل وی طوره مبو
هرکسی آما آخر سر مچو 

وی دنیا فانی مورون پنا 
عاقبت بو و مرگ فانیت بوفنا 

هی دل مر تیمور نه بانیاران نیت
سان سلسه تکیه داران نیت

مرسی رضابیگ حاضر و جنگ نیت
دله کی توپال  او رو و تنگ نیت

شاهی نادرشاه تو له ایران نیت
 مرآسی تیمور سراو تیران نیت 

هی دل له شامار سی ابراهیم نیت
تکیه دار دور دین قایم نیت 

کوا آسی قاسم پیر فرزانه
پا نیاو میدان و بی بهانه 

کون و کوچین پیران ورین
کون نامداران نه ایران زمین 

سلیم له و بونه حناسم سردن
چارهٔ مردنی هر بو و مردن 

















روحش شاد و همت آن پیر بزرگوار در میان ما باشد .










Donnerstag, 20. April 2017

زمانی که برای اولین بار آقا سید قاسم افضلی به وسیله موتور برق و لامپ های الکتریکی بارگاه حضرت بابایادگار را نورانی میکند

زمانی که برای اولین بار آقا سید قاسم افضلی به وسیله موتور برق و لامپ های الکتریکی بارگاه حضرت بابایادگار را نورانی میکند . مرحوم میرزا
حسین سهرابی این شعر را برای قدر دانی از این پیر بزرگوار میسراید .
قاسم روشن کی 
چراغ چشمه یاری روشن کی
شکاکان درساخ حلقه ی کمن کی
معاندینی کل ریشه کن کی


حسن و حسین بی تفاوت کی
مدام نه قاپی هردو خدمت کی
هیچ وقت تفاوت نزانن له بین
اخلاصن و ذات حسن و حسین
التجام ایدن ابراهیم صویر
پادشای خزوپوش خائن نه خوگیر
نه کل اقدامی هر بامراد بو
مریدان له سای فری آزاد بو
یانه پر نه در دانه و گوهر بو
باغچکه دائم هر باثمر بو
نه حیص معاش دل بی خیال بو
دشمنانی گشت بی پر و بال بو
تکیه گای امید نزدیک و دویر بو
معاندینی نه حسرت کور بو
التجام عیدن و پیر پر زور
دیده ی دشمنان دایم بکی کور
امیدوارم و شاه ابراهیم
نگهداری بو درم و دایم
مدام و روی میل پشت پنای بو
گشادی مشکل مردم له لای بو
دوسانی دلشاد دشمن فنا بو
امری چون سکه ی رواج روا بو
بزمی چون بساط روشنی شم بو
میردان له بزم مجلسی جم بو
هانیتا و غسلان میر سرانه
بالویل دانای دالاهو یانه
نه صدای کلام او پر صدا بو
خاصه غلامان للی رضا بو
باقی وسلام پیر باشرطم
نه سردی زمان خیلی دلسردم
حسینم له وضع دنیا دلگیرم
مدام پروانه ی پای شمع پیرم
با تشکر له کا ادریس مرادی





Donnerstag, 23. Februar 2017

وەیاد سالارەپیاگ قەڵخانی(کاکی باوە عەلی مورادی)


سەفەر وەرو کو؟مەیلەمانە جێ
کی وە خاترەت میلێ دابڕێ
ئیمەێ باڵشکیاگ،تاریکە ماڵمان
چراخ ماڵ خامۆش بێ تو ناگڕێ

پاییز بەختمان گڵاێ دار ڕزان
سەرماێ نەوەوەخت،سقانمان تەزان
قاپە ئەکسەکەت،گرییم وەسینە
چەوەڕێ مینیەییم بایدوە جور جاران

گەرمی دەسەیلت،هێز ژیانمان بێو
تەسکین دەرد ئێشو ژانمان بێو
ئی کوچە کوچ بێ باوەڕیە
کەێ ماڵاواییت،لە خەێاڵمان بێو؟؟









وەیاد سالارەپیاگ قەڵخانی(کاکی باوە  عەلی مورادی)
میمزاێ وە نرخم کاکی باوە،بێ گومان خوەت ئاگادار پاداش وە دەسکەفتەکانتی ک حس ئنسانیەت وە دوسییت لە هۆچ فەردو تاکێ درێخ نەکردی مەگەر نە پێشینیان هۆشن هەرچێ بکاڵی هەر خوەێ دەرەو کەی!!!
ساڵێک لە سەفەرو کووچ ناوەختت گوزەرێ بەڵام هەر ئیمڕۆژ جێ خالییت زەینمان پەریشان وە هۆرمان داخدار کردگەس٠
نازانم وە چەن دێڕ ،یا نۆسان چەن خەتێک توانێ بەێان گەرقیرەتو سالارە پیاگیت دەر بخەێ لە میلکان داڵەهوو لە ئێڵ گەوراێ قەڵخانی وە یارسانییەیل دڵ پاک وڵات!!
لە ڕاسی کووچت داخێک بۆ ئەڕا همۆشە،وە خەسارێک بۆ وە کۆمەڵگاێ یارسان..جاران وە هاتن سەر ساڵو نەورۆز وە دەسەیل زامەتکیش وە گەرد تووپ ئاگری نەورۆز چیتە پێشوازی سەر ساڵوە ها هۆرم تاک وە تاک مناڵەیلت بێ جیاوازی ئاگرێ ڕۆشن کردی وە هاندەر شەوقو خوەشی بنەماڵەت بۆد  وە هاتن سەر ساڵ وە دڵێک بێ کینەوە ماڵ وە ماڵ ئاووایی گەردیای جەژن بمارکی کردی ! بەڵام ئیمساڵ ئەڕا گشت ئەشرەتو ئاووایی حەسەن سڵێمان وە تەنانەت بنەماڵەێ خوەتی جێت فرە خالیە دیوەخانەکەت
ئاووات شەور ڕۆژێک دێرێ داماگێکتر یاری بێەێ ،گرفتاریی چارەسەر بکەێ! سفرەو خۆانەکەت وڵا بۆ ،ئاوەڵا بۆ وە هەر ڕۆارێک بێ جیاوازی هەر تاکێک  وە هەر باوەڕێکوە  تەنیا هەدەف کمک وە یاری ئنسانە فەقیرو داماگەکان دیارو وڵاتت بۆد  ک ساڵها وەگەردێانا  ژییان کردی،ژییان ڕۆژانەت دابەش کردی  وە هەر کەس  تەنیا وە خاتر دوواێ خەێرو ڵاڵەێ داماگێک بەڵام فرە وەداخوە نە ڵاڵە تیمارێک٠ نە کەسێ فریا ڕيس دەردو زامت دەسە زرانی نیشیمو وە گەرد خاترات پڕ لە خوەشییت نەفەس کیشیم چۆ
قانون ژییان هەر یەسە،ڕۆحت شاد یادت وە خەێر.

















 











ئەوڵو ئاخرمان یار*
خەوەر دڵتەزن کووچ ناوەخت سالارەپیاگ ئاوایی حەسەن سڵێمان، کاکی باوە عەلیمورادی بۆە مێوان وەهاریی ئێڵ قەڵخانیو ئەڕا همۆشە چراخێ لە ئاوایی حەسەن سڵێمان خامۆش کرد.
خەوەرێک بێ باوەڕ مردنێک کەم کەس باوەڕێ دێرێ!
کاکی باوا ئاواتەیل فرەێک لە دڵ داشت ک لە شوون ئی هەمکە زەجرو زەخم دەس تیکە تیکەێ شەفاخانە، ئەڕا جارێتر بچوتە خزمەت ڕێبەر یارسان لە تەکیە و تۆشامی،هەم لاڵە ئەڕا خوەێ وە هەرکەسێ گرفتار دەردێکە بکەێ وە دەس پیر خوەێ تەواف بکەێ، بەڵام بێ خەوەرلە کار ئی دونیاێ فانی!
جارجاریچ دڵێ هەواێ داڵاهوو داروێز وە میلکانێ کرد خوەش داشت لە سەهاڕ داربەڕۆیەیل میلکان ئەژدادێ وە قسە خوەشکانێ خەنین بخەێتە سەر لێوگشت ئەشرەتو قەومو یارانێ،خوەش داشت وە چەپێ گۆڵ هەڵەڵەبەرم وە گۆڵ چنۆر قەێرزانی وە کەسەیلێ بکەێ ک لە تەمام ئی چەن وەختە لە ڕێ تلیفۆن، یا هزووری،یا زەمان بیمارستان دەسە دوا یا لاڵە ئەڕاێ سڵامەتیی بۆن، بەڵام ژان ژیانێ تاڵ کردو گشت ئاواتەیلی دادەس خەزان!
دەسێ لە داوان پیر خوەێ کوتا نەوت
ڕۆحێ شاد

Samstag, 18. Februar 2017

بي تفاوتي و نظاره گري مردم ، نیروهای سرکوبگر جمهوري اسلامي را هر چه بيشتر گستاخ تر كرده است.



بي تفاوتي و نظاره گري مردم ، نیروهای سرکوبگر جمهوري اسلامي را هر چه بيشتر گستاخ تر كرده است.

فوریه 17, 2017

هموطنان رنج كشيده و تحت ستم روزآفزون جمهوری اسلامی ايران، أعم از سياسيون سكولارم، اقليتهاي نژادي و ديني سرزمين دلاور مردان و دلاور زنان نگهبانان راستين و حافظان اين مرز بوم، اين چند روز است مردم اهواز براي رفاه اجتماعي حقوق انساني معيشتي و آزادي به خيابانها ريخته اند ،اما از هيچ جاي ايران پشتيباني نمي شوند گويا بقيه استانهاي ايران در رفاه كامل و آسايش امنيت هستند !

هموطنان براي پشتيباني و حمايت هموطنان اهواز وارد كارزار شويد و خودتان را از زنجير این حکومت که تحت نام اسلام بە شما حاكميت مي كنند رها كنيد، تا كي بي تفاوتي و نظاره گر این وضعیت هستید؟ به پا خيزيد!

قبل از پیروزی انقلاب صداي دروغ پراكني راديو بي بي سي به بوق كرنا مي دميد ، سينما ركس آپادان به دستور اخوندها به آتش كشيد شد و موجب سوخته شدن چند صد نفر شدن، تبليغات آخوندي و ديگر احزاب انقلابي نما سازمان ساواك را عامل آتش سوزي سينما ركس معرفي نمودن. پادشاه ايران در يك تلويزيوني اعلام كرد کە صداي مردم را شنيدە است، مقامات را از نخست وزير گرفته تا مسؤلين بلند پايه كشور اذل ومنصوب گرديدن ،حكومت نظامي در تهران و چند إستان ديگر إعلام و مقررات منوعيت عبور و مرور شبانه به اجرا در آمد. به نظاميان دستور داده شد بسوي مردم تير اندازي نكنند، اين فرمان ملائم به گسترش بيشتر تظاهرات مي انجاميد.

تا عاقبت مردم دروغهاي مبلغين خارجي ووعده وعيده هاي ایت الله خميني را باوركردن وروز به روز تيشه بريشه خويش زدن. تا اینکە روز ٢١بهمن ١٣٥٧ رهبر انغلاب را سوار هواپيماي ایرفرانس كرده و با اسكورت جنگنده هاي آمريكايي در فرود گاه مهرآباد به زمين نشاندن، و سحرگاه روز ٢٢بهمن خميني نمازش را در مدرسه بزرگ علوي خواند. امير عباس هويدا ،سپهبد رحيمي سپهبد نصيري و خانم فرخروح پارساي از اولین کسانی بودند کە با اجراي حكم تير باران در خون خويش خوابيدند. اگر در اين نوشته اشتباهي مربوط به گذشت زمان ٣٨ قبل مي باشد از خوانندگان پوزش مي طلبم

ملت كورد کە نخواستند تسلیم رژیم اسلامی شوند كافر خواندە شدند و رژیم تصمیم گرفت کە به كوردستان لشكر بكشيد و شهر سنندج را با خاك وخون يكسان كرد مرد كورد أواره كرد ، از جاي از استانهاي ايران صداي پشتيباني شنيدم نشد. در خرم أباد و اهواز صداي اعتراض مردم آزاديخواهان آن ديار بلند شد بقيه استانها سكوت كردن در كرمانشاه وورمه (اروميه )و مهاباد و سقز عليه جنايت رژيم اعتراض شد از شهرهاي ديگر خبري نشد .

امید است کە این بارتاریخ تکرار نشود و مردم ایران شهروندان خوزستان را تنها نگذارند و برای بە دست آوردن آزادی در برابر این رژیم بپا خیزند.
علي اصغر خسروي

Sonntag, 22. Januar 2017

خاطرە سی روز پناهندگی در کشور عربستان سعودی در جوار خانە خدا

خاطرە سی روز پناهندگی در کشور عربستان سعودی در جوار خانە خدا
یارسان میدیا:کمپ التاش یکی از کمپهای پناهندگی بود کە از هر لحاظ مورد بی توجهی سازمانهای حقوق بشری از جملە سازمان ملل،صلیب سرخ و دولت وقت عراق بود. بە گفتە دکترهایی کە از طرف سازمانهای حقوق بشری بە کمپ سر میزدند حتی خاک این کمپ نیز فاسد شدە بود. بهداشت در کمپ زیر صفر بود. مقامات سازمان ملل هم در کمپ خیلی کم کار بودند، تازە در بعضی موارد آنها دچآر فرهنگ خاورمیانەای شدە بودند و برای پذیرش کسی بە عنوان پناهندە پارتی بازی و ڕشوە خواری راە انداختە بودند، متاسفانە کسانیکە در مقر یو ان کار میکردند بە نوعی عقدەای شدە بودند و حتی با گزارشهای بی پایە و اساس خود خیلی از کیسها را نابود میکردند و زندگی آدمهایی کە در پی خارج شدن از عراق بودند میسوزاندند. ما و خیلی از کسانیکە در کمپ بودیم از طرف یو ان ردی خوردە بودیم و یو ان میگفت کاری بە کار شماها ندارم و شماها را بە عنوان پناهندە سیاسی قبول نمیکنم!. ما نیز بە دنبال چارە بودیم کە فقط از جهنم عراق خارج شویم، و ترجیح دادیم کە جهنم عربستان سعودی را انتخاب کنیم کە شاید از طریق عربستان سعودی و بە خاطر خانە خدا بە اروپاە منتقل شویم. وضعیت در زمان حزب بعث مشخص بود اگر مخابرات کوچکترین بوی میبرد کە ما جە نیتی داریم بی شک جایمان ناکجا آباد بود، بە هر حال با دوستانیکە قرار بود هم سفر باشیم مشورت کردیم و قرار گذاشتیم کە کسی را پیدا کنیم کە ما را بە عربستان سعودی برساند. ما یکی را پیدا کردیم کە با ٢٥٠٠٠ هزار دینار ما را بە عربستان ببرد، پنج خانوادە شدیم و شبی طرف آمد و ما را کە تعدادمان بیست نفر بودیم بر یک ماشین تویتا فلاحی سوار کرد و راە افتادیم. بە هر حال طی چندین شب و روز و با هزاران مشکل پیشرو، ما بە مرز عربستان سعودی رسیدیم. وقتی هوا داشت روشن میشد در مقابل پایگاە مرزی عربستان پارچەهای سفید بە نشانە اینکە ما پناهندە هستیم را بلند کردیم، دیری نپایید کە سربازان مسلح ما را محاصرە کردند، ما هم توضیح دادیم کە کی هستیم و از کجا آمدیم و برای چی آمدەایم. سربازان ما را بە پایگاە خود راهنمایی کردند و هرچند روزە رمضان بود ولی برایمان غذا و آب آوردند. با مرکز خودشان تماس گرفتند و جریان ما را اطلاع دادند، افسر پایگاە بە ما گفت تا چند ساعت دیگر ماشین دنبالتان خواهد آمد و شماها را بە شهر عر عر منتقل خواهند کرد، انصآفا برخورد سربازانشان با ما خیلی خوب بود. یک روز آنجا ماندیم خبری از ماشین نشد، روز بعد ٣ چادر آوردند در پشت پایگاە خود برای ما چادر زدند، گفتیم قرار بود ما را ببرید چی شد کە حالا چادر آوردین، افسر پایگاە گفت دستور است ما هم نمیدانیم. خلاصە مدت ٣٠ روز در آنجا ماندیم روز سی ویکم چندین ماشین با نیروهای مسلح آمدند و ما را سوار کردند بە طرف مرز عراق هر کاری کردیم و هرچی گفتیم بی فایدە بود و گفتند کە ما دستور داریم شماها را بە هر قیمتی بە عراق برگردانیم، بعد از یک ساعت راە آمدن ما را بە گروهای دیگری کە آنها هم از همنوعان ما بودند و از کمپ گریختە بودند ملحق کردند، خلاصە خیلی از ما مقاومت کردیم و کار بە زد و خورد با نیروهای ارتش رسید، ما با دستان خالی و آنها با تفنگ. ساعتها طول کشید و نتوانستند ما را دیپورت کنند خلاصە یکی از افسران آنها آمد و گفت دستور آمدە کە دیپورت شماها لغو شدە و شما را بە پایگاهای خود برمیگردانیم، ما را دوبارە بە پایگاهی دیگر بردند، چند نفر از ما کە من یکی از آنها بودم بە عنوان کسانیکە مقاومت کردەایم دستگیر کردند و ما را حسابی کتک کاری کردند سپس با دستبنهای آهنین ما را بە سقف پنجرها آویزان نمودند طوری کە پایمان بە زمین نرسید و حسابی شکنجە نمودند. این کار تا صبح طول کشید و روز بعد دوبار ما را بە سمت عراق حرکت دادند البتە در این بین یک سری مشکلات دیگری پیش آمد کە از نوشتن آن خوداری خواهم کرد. ما را در بین مرز عراق و سعودی رها کردند،ڵابد خانە خدا ما را قبول نداشت!. در آن گرمای طاقت فرسا و بی آب و نان رو بە طرف عراق با پای پیادە و با بچەهای خرد و ریز حرکت کردیم، از آن شک نداشتیم یا گرما ما را خواهد کشت یا از گرسنگی و تشنگی راە بە جائی نخواهیم برد. بعد از یک ساعت راە رفتن از دور دیدیم کە دو نفر مسلح از دور برای اینکە بە ما برسند خیلی تند میدوند، از خود فکر کردیم کە اینها راهزن هستند، خلاصە چکار کنیم ، گفتیم خوب برای اینکە یکبار دیگر غیر قانونی وارد خاک عراق نشویم صبر میکنیم تا ببینیم کار بە کجا خواهد رسید. آنها رسیدند و از ما پرسیدند کە چکارە هستیم، ما هم جریان خود را از سیر تا پیاز گفتیم، یکی از آنها گفت ما سربازهای عراق هستیم، بهتر است با ما بیایید تا زنگ بزنیم برایتان ماشین بفرستند و گرنە اگر با پای پیادە بروید بچەهایتان تلف خواهند شد ما از اول باور نکردیم ولی در نهایت فهمیدیم کە اینها واقعا سرباز عراقیند و دیدبان هستند در این منطقە. با آنها رفتیم خیلی مهربان بودند هردوی آنها بچە کربلا بودند و بە ما خیلی مهبت نمودند، زنگ زدند و ساعتها طول کشید کە ماشینی در و پیکر شکستە آمد و ما را سوار کرد بە طرف مقر فرماندهی عراق در آن منطقە. ما را بە مقر فرماندهی بردند، بە ما گفتند دو نفر از شماها بیاید، فرماندە یا همان عامر فوج میخواهد شما را ببیند، من یکی از این افراد بودم، رفتیم داخل مقر یک سرهنگ یا همان مقدم نشستە بود و چند افسر دیگر، یکی از آنها بە زبان فارسی کاملا مسلط بود، پرسید چکارە هستین؟ ما هم طبق معمول از سیر تا پیاز برایش تعریف کردیم و گفتیم کە قصد ما دشمنی با عراق نبودە بلکە خواستیم کە از این طریق بە کشورهای اروپایی برسیم چون آیندە خودمان اینجا فناە شدە نمیخواهیم آیندە بچەهایمان نیز مثل ما بشود. آقای سرهنگ آە عمیقی کشید معلوم بود کە حرفهای ما بی تاثیر نبودە و گفت جای دیگری نبود بروید تا عربستان نباشد؟ گفت عربستان بشر است تا بداند پناهندە و حقوق بشر یعنی چە؟ و خیلی حرفهای دیگر. خلاصە روز بعد ما را سوار ماشین کردند بە طرف اردوگاە وقتی وارد اردوگاە شدیم تنها چیزی کە برایم زجر دهندە و زجر آور بود این بود کە خیلی از همان اهل اردوگاە با شادی و ‌هل هلە دور ما را گرفتند و ما را مسخرە میکردند انگار ما میمونی بودەایم و از قفس فرار کردە بودیم کە دوبارە بە همان قفس برگشتیم و گفتند بلاخرە برگشتند.
خلاصە بچەها را فرستادند و ما مردها را دستگیر کردند، یک ماە در زندان کمپ بودیم، بعد از یک ماە همە را آزاد کردند فقط من همراە شش نفر دیگر بە عنوان عامل اصلی یا بە قول خودشان راس الخیوت بە زندان مخابرات عراق کە یکی از مخوفترین زندانهای عراق بود در بغداد فرستادند. در زندان عراق در نیمەهای شب بارها از ما مازجویی کردند و بە ما فشار آوردند کە اگر بخواهیم ما را ببخشند باید برای کارهای تروریستی یا بە اسرائیل یا بە عربستان سعودی برویم، ما هم ی[زیر بار نرفتیم و گفتیم اگر ما را هم بکشید چنین کاری نخواهیم کرد و این بازجوییها تا چندین شب ادامە داشت تا اینکە خلاصە بعد از گذشت ١٥ روز یک نفر سبب آزادی ما از زندان شد، کە من شخصا آزادیم از آن زندان مخوف را مدیون ایشان میدانم. در واقع خواستم با بیان همچنین یادوارە تلخی فرق پذیرش پناهجو بین کشورهای اسلامی و اروپایی را یادآوری کردە باشم. ما زمانی بە عراق پناهندە شدیم بارها از طرف مقامات و در مواردی مردم عراق مورد رکیکیترین و غیر انسانەترین رفتارها و بی حرمتیها قرار میگرفتیم. زمانی کە بە سعودیە پناهندە شدیم با قنداق تفنگ از ما پذیرایی شد و با قنداق تفنگ ما را بدرقە نمودند. پناهندگانی کە بە ایران پناهندە شدند از جملە افغانی و عراقی بە همان شیوە مورد بی هرمتی مقامات و در بعضی موارد مردم قرار میگیرند. پناهندگانی کە در ترکیە زندگی کردە و میکنند بە همان شیوە میگویند کە رفتار پلیس ترکیە با آنها غیر انسانی بودە و میباشد. ولی بر عکس کشورهای خاورمیانە، دیدیم و میبینیم کە پناهجویانی کە بە کشورهای اروپایی پناە می آورند بە چە شیوەای از طرف مردم و مقامات مورد استقبال قرار میگیرند. آیا از خود پرسیدەایم چرا ؟ حتما میگوییم این مشکل فرهنگی انسانهاست، ولی آیا پرسیدەایم کە این انسانها هستند کە فرهنگ را بە وجود میآورند یا فرهنگ را درست میکنند.
این بود داستان پناە بردن ما بە خانە خدا
بە نظر من حکام سعودی هیچ بوی از انسانیت نبردە و نخواهند برد.
این خلاصە داستان اقامت یک ماهە من در عربستان بود و خیلی هم از همین دوستان خوشبختانە در حال حاضر در اروپاە هستند.
بشیرامیرخانی

30.9.2015

Sonntag, 20. November 2016

کا عه لی فازلی قلمتان توانا ئمیدوارم که هه میشه نمونه تان فه ره بوو.

کاکی عەلی وەک فعالێکی مەدەنی یارسانی بە کار و چالاکیەکانی توانیویەتی خزمەتێکی گەورە بە فەرهنگ و ئەدەب ناوچەی کرماشان بە گشتی و کومەڵگای کوردی یارسان بە تایبەتی بکات.
بنەماڵەی کاکی عەلی یوسفشایی بە گشتی بنەماڵەێکی شورشگیر و خوشەویستی خەڵکی ناوچەی کرماشا
نن و یارسانەکان بە چاوی رێزەوە سەیریان دەکەن.
باوکی کاکی عەلی واتە کاکی شامراد یوسفشایی یەکیک بوو لە مروڤە باش و خوشناوەکانی ناوچەکە و جێگای رێز بوو بۆ یارسانەکان.
کاکی عەلی یوسفشایی وەک ئەندامی ئەو بنەماڵە بەرێزە توانیوەیەتی وەک باوکی ناودار و بەرێزی جێگای خوی لە ناو خەڵکی کرماشان و کومەڵگای کوردی یاری بکاتەوە و خەڵک بە چاوی رێزەوە سەیری دەکەن.
کاکی عەلی بە دورست کردن و بەر چاو خستنی چەندین و چەندان کلیپ لە سەر هونەرمەندان و کەڵام خوێنە نادیارەکان و لە بیر چوانی یارسان و بەڵاو کردنیان لە تورە کومڵایەتیەکان خزمەتێکی یەکجار گەورەی بە کومەڵگای کوردی یارسان بکات.

خزمەتێکی گەورەی دیکەی کاکی عەلی یوسفشایی ئەوەێە وەک کەسێکی جێ باوەری خەڵکی ناوچەکە پێوەندیکی باشی بە شاعران و نوسەرانی ناوچەکەوە هەێە و بەرهەمەکانیان لێ وەر دەگرێ و ئەیخاتە بەر چاوی خوێنەرەان و ناێەڵی ئەو گەنجینانەی ناوچەکە بفەوتێ.
کاکی عەلی وەک دڵسوز و خەمخوری ناوچەی کرماشان و بە تایبەت یارسانەکان بۆ زیندو راگرتنی ناو و نازناوی مروڤە ناودار و هەڵکەوتوەکانی ناوچەی گۆران و قەڵخانی بە بڵاو کردنەوەی سروشتی داڵاهو و شاخە سەربەرزەکانی ناوچەی کرماشان لە گەڵ وێنەی ئازیزانی لە دەست چوو جارێکیتر یاد و بیرەوەریەکانیان لای خەڵکی ناوچەکە زیندوو دەکاتەوە.
من وەک کەسێک کە لە نزیکەوە بنەماڵەی گەورە و ناوداری یوسفشایی دەناسم سەررای رێز و خوشەویستیم بۆ ئەو بنەماڵە گەورەێە دەستی ماندو نەناسی کاکی عەلی یوسفشایی یادگاری مامە شامراد یوسفشایی بە گەرمی دەگوشم و داوای سەرکەوتن و سەربەرزی بۆ دەکەم.

بینهایت سپاس و قه یرزانی دیرم  ئه رای خالو  ئه زیزمان عه لی فازلی